آمریکا در تئوری یک حزب میانه‌رو می‌خواهد

موسسه تحقیقات دین عمومی و موسسه بروکینگز هفته گذشته سیزدهمین نظرسنجی سالانه ارزش های آمریکا را منتشر کردند. امسال، برای اولین بار، نگرش آمریکایی ها را در مورد احزاب ثالث بالقوه و نامزدهای مستقل بررسی کردیم. (من یکی از اعضای قدیمی تیم بروکینگز هستم.)

ما از پاسخ دهندگان خواستیم که از میان چهار گزینه یکی را انتخاب کنند: نامزدهای یک حزب جدید در سمت چپ دموکرات ها، سمت راست جمهوری خواهان، بین دموکرات ها و جمهوری خواهان، یا هیچ کدام. سه نفر از هر 10 نامزدی شخص ثالث و مستقل را رد کردند. از هر 10 یک نفر نامزد سمت راست جمهوری خواهان را ترجیح می دهد و به همین تعداد نیز نامزدهای سمت چپ دموکرات ها را می خواهند. اما 42 درصد گفتند که از نامزدی بین دو حزب بزرگ حمایت خواهند کرد.

از یک جهت، این تعجب آور نیست. یک نظرسنجی سالانه گالوپ مدت‌هاست که نشان می‌دهد اکثریت قاطع آمریکایی‌ها برای تلاش‌های شخص ثالث و مستقل آماده هستند. آنچه شگفت آور است این است که بسیاری از این رای دهندگان حزب جدید مرکز را انتخاب کردند. مطالعات قبلی (از جمله مطالعه ای که من در آن شرکت کردم) نشان داد که حمایت از چنین حزبی بسیار کمتر از آن چیزی است که نظرسنجی PRRI-Brookings نشان داد.

یک توضیح احتمالی این است که در سال های اخیر، سیاست هایپرقطبی، رأی دهندگان بیشتری را به سمت مرکز سوق داده است. احتمال دیگر این است که نحوه پرسیدن سوال به نحوی به پاسخی که دریافت کردیم تشویق می کرد. اما بررسی دقیق رأی دهندگانی که از یک حزب مرکزی جدید حمایت می کنند، با نشان دادن اینکه آنها دلایل محکمی برای ترجیح اعلام شده خود دارند، توضیح دوم را مورد تردید قرار می دهد.

سیاست و ایده را بیشتر بخوانید

از یک سو، این رای دهندگان بسیاری از مواضع پایگاه جمهوری خواهان را رد می کنند. آنها معتقد نیستند که انتخابات 2020 به سرقت رفته است، سفیدپوستان، مسیحیان و مردان به دلیل تبعیض مورد توجه قرار می گیرند، یا اینکه مهاجران تهدیدی برای فرهنگ و شیوه زندگی آمریکایی ها هستند. از سوی دیگر، آنها راه خود را از اصول کلیدی حزب دمکرات معاصر جدا می کنند. حتی با وجود اینکه آنها حقوق سقط جنین و ازدواج همجنس‌گرایان را تایید می‌کنند، اما باور ندارند – همانطور که بیش از 7 نفر از هر 10 دموکرات معتقدند – که نسل‌های بردگی و تبعیض کار سیاه‌پوستان آمریکایی را برای رهایی از فقر دشوار کرده است. آنها معتقدند که تنها دو جنس وجود دارد، پیشنهادی که توسط 62 درصد از دموکرات ها رد شده است.

برای انتخابات میان دوره ای آتی، این آمریکایی های میانه رو مسائلی را که جمهوری خواهان بر آن تاکید دارند – به ویژه مهاجرت – در فهرست نگرانی های خود قرار می دهند. آنها همچنین تمرکز دموکرات ها را روی موضوعاتی مانند تغییرات آب و هوا و شکاف بین فقیر و غنی ندارند. مهمترین مسائل آنها تورم و سلامت دموکراسی آمریکایی (که هر دو طرف به آن اهمیت می دهند)، جرم و جنایت (که جمهوری خواهان را به خود مشغول می کند) و سقط جنین است که تصمیم دیوان عالی آن را به کانون نگرانی دموکرات ها رساند.

این رای دهندگان خود را در طیف سیاسی دقیقاً در جایی قرار می دهند که می توان از آنها انتظار داشت. پنجاه و هشت درصد از میانه روهای خودشناس می گویند که از نامزدهای بین دموکرات ها و جمهوری خواهان حمایت می کنند، همانطور که 57 درصد از مستقل ها حمایت می کنند. 40 درصد از دموکرات ها (شامل 53 درصد از کسانی که خود را “دموکرات های نه قوی” می خوانند) از چنین نامزدهایی حمایت می کنند، در حالی که این رقم در جمهوری خواهان 34 درصد است. در سال 2020، 40 درصد از این حزب ثالث بالقوه به جو بایدن، 27 درصد به دونالد ترامپ رأی دادند. (بقیه به نامزدهای دیگر رأی دادند یا رأی ندادند.)

این رای دهندگان از دورنمای انتخابات ریاست جمهوری 2024 که تکرار انتخابات 2020 است راضی نیستند. تنها 29 درصد خواهان انتخابات ریاست جمهوری هستند. ترامپ نامزد جمهوری خواهان باشد و حتی تعداد کمتری – 23 درصد – خواهان آقای. بایدن دوباره نامزد شود اگر یک مسابقه مجدد اتفاق بیفتد، این احتمال وجود دارد که میانه‌روها به روی یک نامزد شخص ثالث بازتر خواهند بود.

به راحتی می توان نسبت به این یافته ها شک کرد. به هر حال، سهم بزرگی از آمریکایی ها همیشه می گویند که خواهان برگزاری انتخابات جدید هستند، اما چنین نامزدی همیشه کوتاهی کرده است. هیچ نیروی سومی هرگز به 42 درصدی که می‌گویند در سال 2024 خواهان نامزدی میانه‌رو هستند نزدیک نشده است – مگر اینکه جمهوری‌خواهان را در نظر بگیرید، که تنها با جابجایی یکی از دو حزب اصلی در دهه 1850 موفق شدند و آبراهام لینکلن را با کمترین هزینه به ریاست جمهوری رساندند. بیش از 40 درصد آرا در سال 1860.

بین باز بودن روی یک نوع خاص از نامزدها در اصل و رای دادن به آن یک شکاف وجود دارد. برای داشتن یک شانس در سال 2024، یک تلاش میانه رو باید نامزدی با قد ملی و اعتبار فوری را جذب کند. در غیر این صورت، رای دهندگان همان کاری را که همیشه انجام داده اند انجام می دهند – در طول بهار و تابستان با نامزدی مستقل معاشقه می کنند و سپس در پاییز به میهمانی خود باز می گردند.

نظرسنجی PRRI-Brookings روشن می کند که گزینه مرکزی برای دموکرات ها جذاب تر از جمهوری خواهان است. این منطقی است: نیمی از دموکرات ها خود را میانه رو یا محافظه کار می دانند، در حالی که تنها یک چهارم جمهوری خواهان خود را میانه رو یا لیبرال می دانند. اگر یک نامزد مستقل در سال 2024 به طور کامل برنده نشود اما حمایت بیشتری از دموکرات ها نسبت به جمهوری خواهان جلب کند، در نهایت ممکن است دونالد ترامپ را به دفتر بیضی بازگرداند.

چه حمله وحشیانه به پل پلوسی و چه تیراندازی به استیو اسکالیس در سال 2017، یکی از دلایل اصلی تشدید حملات علیه قانونگذاران امروز، لفاظی های تحریک آمیز سیاستمداران و شخصیت های رسانه ای در سمت چپ و راست راهرو است. تصاویر: AFP/Getty Images ترکیب: مارک کلی

حق چاپ ©2022 Dow Jones & Company, Inc. تمامی حقوق محفوظ است. 87990cbe856818d5eddac44c7b1cdeb8


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم