در داخل & ورزش خون& کمپین های اسکار

کمپین بهترین بازیگر زن می تواند تا 5 میلیون دلار اجرا شود. شکی نیست که توزیع کننده «به لزلی»، مومنتوم پیکچرز، این هزینه را خرج نکرده است. خود فیلم با هزینه کمتری ساخته شد و رایزبورو و مایکل موریس خودشان به پرداخت هزینه کمپین کمک کردند. با این حال، شرکت های روابط عمومی استخدام شدند. یک کمپین در شبکه های اجتماعی سازماندهی شد. و چندین نفر با تلفن‌های خود کار کردند تا حمایت خود را افزایش دهند، از جمله مک کورمک و مک کورمک و مدیر Riseborough، جیسون واینبرگ، که فهرست مشتریانش شامل برخی از ستاره‌های سینما می‌شود که از بازیگر زن حمایت کردند. «مبارزه تن به تن»، همانطور که این سبک مبارزات انتخاباتی شناخته شده است، بی سابقه نیست. مشاوران به من گفتند که همه این کار را انجام می دهند، اما معمولاً کمتر در مورد آن آشکار می شوند. یک استراتژیست باتجربه با چند مشتری در مسابقه به من گفت: “می دانید، فقط این نبود که “ما موتور کوچکی هستیم که می توانیم.” “این بیشتر از آن بود.”

نکته ای که در مورد بازیگران وجود دارد این است که آنها تمایل دارند نوع خاصی از اجرا را دوست داشته باشند – بزرگ، فیزیکی و پر از “انتخاب های جالب” که همه آن ها مال رایزبورو است. (کیت وینسلت آن را بهترین بازی یک بازیگر زن که تا به حال دیده بود نامید.) بازیگرانی که برای رایزبورو مبارزات انتخاباتی کردند احتمالاً معتقد بودند که صرفاً از یک بازیگر نادیده گرفته شده و شایسته دفاع می کنند. آیا ممکن است برخی ندانسته باشند که مقررات را زیر پا می گذارند؟ البته ممکنه آیا دیده اید وقتی بازیگران برای هدفی دور هم جمع می شوند چه اتفاقی می افتد؟ می تواند بی خبر باشد، اما معمولاً با نیت خوب است. (ویدئوی «تصور کن» گال گدوت را از روزهای اولیه همه‌گیری ببینید.) اما در این فرآیند، آنها ماشین‌آلات عظیم اسکار را که از همان روزهای اولیه Miramax به وجود آمده بود، دور زدند.

مقررات آکادمی تا حدودی شبیه تلمود است: در مکان‌های خاصی به طرز دیوانه‌کننده‌ای خاص – ارسال‌های پستی درباره یک فیلم ممکن است فقط شامل «خلاصه‌ای بی‌نقص و بدون اعتبار» باشد – و در جاهای دیگر مبهم. حتی یک بند وجود دارد که اساساً می گوید، به روح این قوانین توجه کنید، زیرا آنها در مورد چیزهایی اعمال می شوند که ما هنوز حتی به آنها فکر نکرده ایم. استراتژیست های مبارزات انتخاباتی هر سال با آکادمی تماس می گیرند و از آنها می پرسند که آیا چیزهای خاصی مانند منوها و دعوت نامه های مهمانی خوب است یا خیر. اگر کسی با رولودکس خوب می تواند این سیستم را دور بزند، پس مشاوران اسکار برای هدایت آن چه کار می کنند؟

اما به نظر می‌رسید که این سوال بزرگ‌تر را نیز باز کند که شکست واقعی در مسابقه اسکار کیست. آیا این بازیگر بدون استودیو یا میلیون ها دلار پشت سرش است یا بازیگری که از استودیو پشتیبانی می کند و ارتباطات کمتری دارد؟ جینا پرینس-بایتوود، کارگردان فیلم «پادشاه زن»، فیلم پرفروشی که توسط سونی منتشر شد، در هالیوود ریپورتر با این مورد بحث کرد و مستقیماً به نامزدی رایزبورو پرداخت. او گفت: “مسئله من با آنچه اتفاق افتاد این است که چگونه افراد در صنعت از سرمایه اجتماعی خود استفاده می کنند.” اما ما به وضوح دیدیم که سرمایه اجتماعی ارزشمندتر است.» شاید، اما مطمئناً بازی در یک فیلم استودیویی 50 میلیون دلاری که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت نیز ارزشمند است و دلیل اصلی این است که کسانی که در فضای گمنام کار می‌کنند نمایشنامه‌ای برای اسکار می‌سازند. در پایان روز، بازی کمپین در مورد یافتن قانع‌کننده‌ترین روایت است، روایتی که مردم را ترغیب می‌کند تا شما را ریشه‌یابی کنند.

آکادمی به احتمال زیاد نامزدی رایزبورو را تایید کرد زیرا او شخصاً قوانین مبارزات انتخاباتی را نقض نکرد. اما تعداد کمی انتظار داشتند که این حکم به گونه ای دیگر اجرا شود. مجازات کسانی که با این کمپین درگیر هستند به معنای حرکتی علیه بزرگ‌ترین نام‌های هالیوود است که آکادمی باید در فیلم‌هایشان بازی کنند و در جوایز حضور داشته باشند. یک استراتژیست کهنه کار به من گفت: “این شهر بدون بازیگر حرکت نمی کند.” “اگر آنها به این کمپین دست زدند، خوب، این اتهام شارلیز ترون، کیت وینسلت، ادوارد نورتون است. اما حقیقت این است که اگر این کار را می‌کردم، در زندان آکادمی بودم.»

لازم به یادآوری است که جوایز اسکار به عنوان یک ابزار بازاریابی برای ترغیب مردم به دیدن فیلم ها ایجاد شد و مانند فوتبال، دوشنبه شب ها برای افزایش رتبه ها پخش می شد. لوندبرگ به من گفت: «این جایزه صلح نوبل نیست. این لزوماً برخی از برندگان اسکار را از رفتار کردن به گونه ای که انگار چنین است باز نمی دارد. در بهترین حالت، یک نامزدی می‌تواند اکران سینمایی یک فیلم را تمدید کند و افراد بیشتری را به تماشای آن سوق دهد تا مدت‌ها پس از خروج از سینماها. اما فقط این است: تبلیغی که توسط یک سازمان حرفه ای ایجاد می شود تا شما را در فیلم ها بفروشد، حتی اگر – و به خصوص – کیفیت آنها در حال کاهش آشکار باشد. آنجلوتی به من گفت: “هر سال، همه در مورد این که چه سال باشکوهی برای فیلم ها بوده است صحبت می کنند، و مردم می روند.”واقعا؟”

بسیاری از فیلم‌هایی که امسال نامزد شدند، محصول سال‌های کووید هستند. اسپیلبرگ اگر در خانه گیر نمی کرد و به مرگ و میر فکر می کرد و به این فکر می کرد که کدام داستان ها را هنوز نگفته بود، «فابلمن ها» را نمی ساخت. (معلوم شد که پاسخ او بود.) «همه چیز در همه جا به یکباره» مجبور شد تولید را زودتر تعطیل کند و فیلم Yeoh over Zoom را فیلمبرداری کند، این همان چیزی است که بلانشت هدایت را برای «Tár» یاد گرفت. «بانشی‌های اینشرین» که در جزایر دورافتاده با بازیگران کوچک فیلم‌برداری شد، محصولی بود که به‌ویژه همه‌گیر بود. در همین حال، سینماها سریع‌تر از آنچه تماشاگران می‌توانستند بسته شوند، بسته شده‌اند و آمار باکس آفیس 2022 کمتر از پیش‌بینی‌های ناچیز سال بود. (حضور در تئاتر در چهار سال گذشته به نصف کاهش یافته است.) همه اینها دلیلی است برای این که بپرسیم چقدر درام اسکار، امسال یا هر سال دیگر، توسط همان افرادی ساخته شده است که وظیفه آنها جلب تماشای ماست. جنجال Riseborough، اگرچه برای دست اندرکاران ناخوشایند بود، اما در نهایت باعث شد تا افراد بیشتری «به Leslie» را ببینند. (Momentum Pictures فیلم را دوباره در سینماهای منتخب اکران کرد.)

Kellen Odom

مدافع رسانه های اجتماعی گیک غذا. کاوشگر. علاقه مندان به تلویزیون پیشگام بیکن افراطی. کل نینجا اینترنت. تنظیم کننده.

بازی انفجار: روشی جذاب برای شرط بندی آنلاین
سایت شرط بندی انفجار: راهنمای کامل برای شروع
سایت dancebet: برنامه ای برای عشاق رقص
بازی انفجار آنلاین: همه چیزی که باید بدانید درباره این بازی محبوب
آشنایی با بازی انفجار: یک انفجار هیجان انگیز در دنیای بازی‌های آنلاین
دفتر کار درسی: جعبه ابزار آموزشی شما
تماس با ما